"Ben onsuz yaşayamam" diyenler için gerçek bir aşk hikayesi: İlk Aşk

Bundan Yaklaşık 9 sene önce daha 17 yaşındayken tanıdım onu. Adı sema'ydı. güzel , zeki , anlayışlı ve iyi kalpli melek gibi bir kızdı. İlk Aşkım oldu... Daha hayatına girmeden onu çok iyi tanıdım. Bir şekilde hayatına da girmeyi başardıktan sonra bana '' kalp kırıklıklarımı atlatamadım daha seni üzmek istemiyorum '' demişti.

 

Bense herşeye rağmen beraber kalmayı tercih etmiştim çünkü onu çok sevmiştim. ilk aşktı.

Herşey çok güzel gidiyor gibi gözüküyordu. Ben daha lise sona gidiyordum ama o bir şirkette muhasebe elemanı olarak çalışıyordu.Benden 1 yaş büyüktü bunu sorun etmemiştik. Çalıştığı için hafta içi görüşme fırsatımız olmuyordu hafta sonu görüşmek istiyorduk ama sürekli bir aksilik çıkıyordu. görüşmeden 3-4 ay geçmişti. olsun sabahlara kadar telefonda konuşuyorduk hergün çok eğleniyorduk konuşurken. Çok eğlenceli biri olduğum için onu konuşurken güldürebiliyordum.. o güldükce ben mutlu oluyordum.

Fark ettim ki sevgili olduğumuzdan beri hiç görüşmemiştik.. beni eski sevgilisinin yerine koyamadığı için olduğunu düşündüm hep ve haklıydım da..

yine de her dakika onu düşünmekten alamıyordum kendimi, böyle devam ettikçe kahroldum ve ayrılmaya karar verdiğim gün buluşmak istedi gerçektende buluştuk.

Onunla ne zaman buluşsak vakit çok hızlı geçerdi. ilk elini tuttuğum kişi de o olmuştu ilk öptüğüm kişi de.Herşeyin çok güzel gittiğini düşünmeye başlamıştım. Bana ''yerine sevemem'' şarkısını bile hediye etmişti. bazen onu kıskandırmak için '' Beyonce ne kadar güzel '' derdim. o da jude law'dan örnek verirdi daha çok sinirlenen kişi ben olurdum.

Bir süre sonra öğrendim ki eski sevgilisi jude law'a benziyormuş ve kendi şarkıları '' yerine sevemem'' miş .. bunları öğrenince tam anlamıyla yıkıldım. yine de ona belli etmemeye çalıştım.

Birgün bana bir yazı yazmış beni ne kadar sevdiğine dair. Daha fazla dayanamayıp sordum '' bunu da ona mı yazmıştın ? Daha fazla beni onun yerime koyma '' Ayrılmayı düşünüyordum. Yazıyı gerçekten bana yazdığını söyledi zaten yazıda bizi anlatıyordu belliydi yalan olmadığı. her zaman yanında olduğum , onu herşeye rağmen hiç bırakmadığım ve çok sevdiğim için yazılmış bir teşekkür yazısı gibiydi. gerçekten beni sevmeye başladığını ilk defa düşünmüştüm.

Birçok sorunumuz vardı. Ailesi aleviydi ve kuzeni ile evlendirmek istiyorlardı onu. kuzeni denilen şahsiyetsiz insan da ona aşıktı. İstanbula taşındılar, ben bursa'da kaldım istanbul'da bir üni kazanmaya çalıştım. malesef çanakkaleyi kazandım. birçok farklı konudan sorunlarımız vardı. ama hiç kavga etmezdik.

Birçok zorluğu aştık,bir kaç kere ayrıldık barıştık.Bu sorunlar bizi çok yıprattı. Ama beni çok kırıp çok üzmüştü gerçekten. Zamanında ben onu çok daha fazla seven taraf iken o beni daha fazla seven taraf olmaya başlamıştı.

 

Ona onlarca şiir, yazı yazdım. onda çok yetenek olmamasına rağmen oda bana yazıyordu. Gerçekten mutlu olmaya başlamıştık.3 sene geçti aradan ailesini ikna edememişti bir türlü. İlk sevgilisi için intihar etmeye kalkmış ve ailesini çok fazla üzmüş bir kızdı. Bu yüzden ailesini bir daha üzmek istemiyordu.

Birgün bana '' Ailemi daha fazla üzmek istemiyorum. Asla kuzenimle evlenmek gibi bir durum olmayacak ama ayrılmamız lazım '' dedi. Ben onsuz yaşayamayacağımı düşünüyordum. Oda ailesini ve bizim aramızda kalmıştı. '' Ben yeniden sevebildim sende yeniden seveceksin'' demişti. Bana çok inandırıcı gelmiyordu. ondan başka birini sevebilmek.. Hayal bile olamazdı. Severek ayrılmıştık.

Her gece gizli numaradan arayıp sesimi dinlemeye başlamıştı günler haftalar geçti. Birgün açtım telefonu '' sema artık bana cevap vermeyeceksen arama beni ! '' diye çıkıştım.Cevap vermedi telefonu kapayıp birkaç hafta aramadı.

Yine de dayanamayıp ayda birde olsa arıyordu. Senelerce aradı..

Ona bir yazı yazmıştım ilk ayrılışımızda ama barışınca göndermemiştim, artık geri barışmayı düşünmediğim için gönderdim.

Sonunda ayrılmıştık. Hayatıma devam etmem lazımdı. Ondan sonra bir kaç insanı hayatıma sokmaya kalktım. Gerçekten çok güzel kızlardı hatta sema'dan bile güzel kızlardı. Hiçbirini sevemedim.

Ama inanıyordum sema başarmıştı. Bende başarabilirdim. Bir başkasını sevebilirdim. Özge isminde bir kızla tanıştım. Ona da 3 yılımı verdim ve onu gerçekten sevebildim. Onunla da ayrıldım. 3 senemi boşa harcamıştım.

Özge'de hayatında birtek beni sevdiğini söylemişti. Şimdilerde Bir başkasıyla çok mutlu olduğunu duydum. Herneyse Özge'den ayrıldıktan sonra sema'yı aradım. Merak etmiştim nasıl olduğunu.

Aradığıma çok sevindiğini söyledi konuşmayalı 3 sene olmuştu. Benden sonra senelerce kimseyle çıkmamış. 2 sene önce birisiyle görüşmeye başlamış ve onu da sevmiş. Beni çok üzdüğü için hala çok fazla üzğün olduğunu söyledi ve defalarca özürler diledi. Ailemi üzemezdim dedi.

Bende hala onun üzülmesini istemiyordum o yüzden '' Üzülme artık sema çocukca bir aşk yaşamıştık bitti ben o günleri çocukluk olarak görüyorum çok iyi birisin, Kendini düşün biraz yeter başkalarını düşündüğün '' dedim. Her ne kadar öyle düşünmesemde çocukluk olarak görmesem de böyle dedim.Sadece üzülmesini istemedim.

Umarım mutlu bir hayatı olur onun için güzel günler diliyorum.

Peki ya ben ?

sema'yı unuttum mu ?

Tabiki hayır.. Hayatına soktuğun kimseyi unutamazsın.

Ama Bir başkasını seversen aklına gelmiyor eskiden sevdiğin.

ve ben..

Bir başkasını elbette yeniden sevebileceğim.

'' Ondan başkasını sevemem '' cümlesi bana aptalca geliyor artık.

Sen de bir başkasını sevebilirsin.. Sadece inanman lazım !

Bu benceyi okuduğunuz için teşekkürler elimden geldiğince kısa tutmaya çalışsamda çok fazla uzadı. bir sürü detay atlamama rağmen kusura bakmayın. Umarım kendinize bir ders çıkartırsınız

Read more